Harmony Korine'in ilk yönetmenlik denemesi olan Gummo (1997), geleneksel anlatı yapısını tamamen reddeden ve izleyiciyi rahatsız edici bir gerçekliğe davet eden bir kült filmdir. Film, Ohio'da hayali Xenia kasabasında, bir kasırganın yarattığı fiziksel ve sosyal yıkımın ortasında yaşayan bir grup gencin ve sakinin günlük hayatından kesitler sunar. Olay örgüsünden ziyade bir dizi vinyet ve absürt sahneyle ilerleyen Gummo, izole bir topluluğun sıkıntı, anlamsızlık ve yozlaşma içindeki varoluşunu çarpıcı bir dürüstlükle yansıtır.

Oyunculuk performansları çoğunlukla profesyonel olmayan oyuncular tarafından sergilenir, bu da filme benzersiz bir ham ve dokümanter hava katar. Karakterler, kedileri vurarak para kazanmaya çalışan gençlerden, duvara spagetti yapıştıran kardeşlere kadar, Amerikan 'heartland'ının unutulmuş köşesindeki umutsuzluğu ve yaratıcılığı simgeler. Korine'in yönetmenliği, estetize edilmiş çirkinlik ve rahatsız edici güzellik arasında gidip gelir; lirik görüntüler, anlamsız diyaloglar ve şok edici sahneler bir arada bulunur.

Gummo, izlenmesi gereken bir filmdir çünkü sinema diline meydan okur ve izleyiciyi pasif konumundan çıkarır. Bir dram mı, komedi mi yoksa sosyal eleştiri mi olduğu belirsizdir. 1990'ların bağımsız sinema ruhunu en uç noktalara taşıyan bu yapım, rahatsız edici olmayı seçerek, iz bırakan ve uzun süre akılda kalan bir deneyim sunar. Geleneksel hikaye anlatımından sıkılan, sınırları zorlayan ve ham insanlık hallerini görmek isteyenler için Gummo, Türkçe altyazı seçeneğiyle keşfedilmeyi bekleyen bir başyapıttır.