Nanny (2022), Nikyatu Jusu'nun yönetmenliğinde, göçmenlik deneyimini psikolojik gerilim ve folklorik korku öğeleriyle harmanlayan sıra dışı bir film. Hikaye, Senegal'den New York'a gelerek Upper East Side'da varlıklı bir çiftin çocuğuna dadılık yapan Aisha'nın etrafında şekilleniyor. Aisha, kendi oğlunu da yanına getirmek için para biriktirme hayali kurarken, hem kültürel yabancılaşmayla hem de giderek rahatsız edici hale gelen doğaüstü görülerle mücadele eder.

Başroldeki Anna Diop, Aisha karakterine sadece fiziksel değil, duygusal bir derinlik de katıyor. Umut, korku ve yalnızlık arasında gidip gelen performansı, izleyiciyi karakterin iç dünyasına çekmeyi başarıyor. Michelle Monaghan ve Morgan Spector, işveren çifti canlandırarak, sınıfsal farklılıkların ve kültürel kör noktaların altını çiziyorlar. Filmin en güçlü yanlarından biri, gerilimi yavaş yavaş, neredeyse hissedilir bir şekilde inşa etmesi. Geleneksel Afrika mitolojisinden (özellikle su ruhu Mami Wata) beslenen doğaüstü öğeler, Aisha'nın psikolojik gerçekliğine ustaca dokunuyor ve 'Amerikan Rüyası'nın altında yatan bedeli sorgulatıyor.

Nanny, sadece bir korku filmi değil, aynı zamanda göçmen işçilerin görünmez emeğine, anne-çocuk ayrılığının travmasına ve kültürel aidiyet arayışına dair güçlü bir dram. Görsel olarak zengin ve atmosferik sinematografisi, izleyiciyi Aisha'nın içsel karmaşasının ve New York'un lüks ancak yabancılaştırıcı ortamının içine çekiyor. Sundance'te Büyük Jüri Ödülü alan bu film, alışılagelmiş tür kalıplarının ötesine geçen, düşündürücü ve sarsıcı bir deneyim arayanlar için mutlaka izlenmesi gereken bir yapım. Psikolojik gerilim sevenlere, sosyal gerçekçi dramlardan hoşlananlara ve farklı kültürel perspektifler sunan hikayelere ilgi duyanlara önerilir.