David Fincher'ın yönettiği 2002 yapımı Panic Room, izleyiciyi New York'ta lüks bir konağın içine hapseden, nefes kesici bir gerilim deneyimi sunuyor. Film, boşanmanın ardından kızıyla yeni bir hayata başlayan Meg Altman'ın (Jodie Foster) ve diyabet hastası genç kızı Sarah'nın (Kristen Stewart) hikayesini anlatıyor. Taşındıkları evde, içinde güvenlik kameraları ve iletişim sistemleri bulunan, çelik kapılı bir 'panik odası' keşfederler. Ancak bu güvenli sığınak, bir gece evlerine gizlice giren üç hırsızın (Forest Whitaker, Jared Leto ve Dwight Yoakam) hedefi haline gelir. Hırsızlar, evin eski sahibine ait kayıp bir servetin bu odada saklı olduğuna inanmaktadır. Meg ve Sarah, dakikalar içinde kendilerini bu sığınağa kilitler, ancak dışarıdaki tehlikeden kaçarken içeride farklı bir tuzağa düşmüşlerdir. Oda, onları korumak için tasarlanmış olsa da, Sarah'nın acil insülin ihtiyacı ve hırsızların giderek artan agresif taktikleri, durumu dayanılmaz bir gerilim labirentine dönüştürür. Jodie Foster, korumacı annelik içgüdüsüyle korku ve kararlılığı mükemmel dengeleyen bir performans sergiler. Genç Kristen Stewart ise, henüz erken döneminde olsa da, güçlü bir varlık gösterir. Forest Whitaker'ın daha insancıl hırsız karakteri, filmin ahlaki gri tonlarına derinlik katar. David Fincher'ın karanlık ve klostrofobik atmosferi ustaca yaratan görsel dili, dar mekanlarda bile sürükleyici bir gerilim inşa ediyor. Panic Room, sınırlı bir mekanda geçmesine rağmen, sürekli yükselen baskı, akıllıca kurgulanmış gerilim anları ve karakterlerin psikolojik derinliği ile izleyiciyi ekrana bağlıyor. Evin 'en güvenli' yerinin aynı zamanda en büyük tuzak haline gelişini konu alan bu film, güvenlik paranoyası ve hayatta kalma mücadelesi temalarını işliyor. Gerilim severler için, soluksuz bir finali de içeren, teknik açıdan kusursuz ve sürükleyici bir seyir deneyimi vaat ediyor.